شد. تولد ایشان در خانواده ی علم و فضیلت و در عصر مرجعیت میرداماد فقیه و فیلسوف نامی اتفاق افتاد. علامه مجلسی در اواسط نیمه دوم سده ی یازدهم هجری و ده سال اول سده ی دوازدهم مشهورترین دانشمند فقیه و محدث نامی شیعه امامی، و شیخ الاسلام اصفهان و سرآمد علمای آن شهر عالم پرور بوده است. علامه سومین پسر ملا محمد تقی مجلسی است که او نیز از مفاخر علمای شیعه است و در اواخر حکومت صفویه با پشت کار فوق العاده و حوصله پر توانش توفیق یافت از راه تألیف و تصنیف کتابها و تدریس علوم و فنون اسلامی و تعلیم و تربیت شاگردان بسیار و اداره امور دینی شیعیان عصر خویش، آن چنان خدمت مثبت و سازنده ای به مردم مسلمان و شیعه ایران کند که هیچ مرجع روحانی دیگری چنین توفیقی نیافته است. بیشتر تحصیلات او در علوم دینی در خدمت پدر بزرگوارش بود و از دیگر استادان او می توان به ملا محمد صالح مازندرانی که شوهر خواهرش بود، ملا حسنعلی شوشتری، میرزا رفیع الدین طباطبائی نائینی، شیخ عبدالله بن شیخ جابر عاملی، ملا محسن فیض کاشانی، سید میرزای جزائری و ... اشاره کرد و از شاگردان علامه مجلسی می توان به سید نعمت الله جزایری – میر محمد صلح خاتون آبادی – حاج محمد اردبیل – میر محمد حسین خاتون آبادی – ملا محمد مجلسی ( پسر عموی علامه ) و ... اشاره کرد. علامه مجلسی دو همسر داشته است که از همسر اول صاحب یک پسر و دو دختر شد و از همسر دوم خود صاحب یک پسر و یک دختر شد. گفته شده که علامه همسر سومی هم داشته که از آن صاحب دو پسر و دو دختر شد. علامه در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان سال 1110 هـ.ق در اصفهان شهر خود به جهان باقی شتافت. ایشان را در کنار مسجد جامع، پایگاهش و نزدیک خانه اش، جنب پدر علامه اش ملا محمد تقی مجلسی مدفون کردند. آرامگاه او در کنار مسجد جامع اصفهان واقع است.

ساختاربندی کتاب:
این کتاب شامل یک مقدمه و 14 باب و یک خاتمه است به شرح زیر:
1. باب اول: در احوال خیرمآل حضرت رسالت پناه (ع) (حضرت محمد (ص))
2. باب دوم: در ذکر احوال خیرمآل حضرت سیدة النساء فاطمة الزهرا (س)
3. باب سوم: در احوال خیرمآل شاه ولایت امیر المؤمنین
4. باب چهارم: در احوال امام حسن مجتبی (ع)
5. باب پنجم: در احوال سید الشهدا، امام حسین (ع)
6. باب ششم: در احوال سید الساجدین
7. باب هفتم: در بیان خیرمآل حضرت باقر (ع)
8. باب هشتم: در ذکر احوالات حضرت امام جعفر صادق (ع)
9. باب نهم: در احوال حضرت کاظم (ع)
10. باب دهم: در ذکر احوال حضرت امام رضا غریب (ع)
11. باب یازدهم: در ذکر احوال امام محمد تقی (ع)
12. باب دوازدهم: در ذکر احوال امام علی النقی (ع)
13. باب سیزدهم: احوالات امام حسن عسگری (ع)
14. باب چهاردهم: در احوالات خاتم الاوصیاء: اسامی وکلای آن حضرت و جماعتی که آن حضرت را دیده اند – در علامات ظهور آن حضرت – در احوال ائمه اثنی عشر (ع)